"El pequeño salvaje", hausnarketa

Gaurkoan aurrekoan gomendatu nizuen pelikularen hausnarketa propio bat egin nahiko nuke.

Pelikula hau ikusi ondoren, esan dezakegu nahiz  eta ume hau gizartegabetutako inguru baten hasten den, eta bere gaitasunak garatzen ez diren arren, ez du esan nahi denbora eta laguntzarekin garatuko ez direnik.

Argi eta garbi ikusi daiteke nola umeak gutxika-gutxika eta laguntza apur batekin, ume normal baten antzeko edo garapen berdina lortu dezakeela nahiz eta denbora gehiago eraman, inoiz ez baitu izan inolako heziketarik. Ala eta guztiz ere, esan beharra dago, nola gizarteak umea ezberdina izatearren, baztertu egiten duela eta berau ez duela onartzen beste gizaki bat lez. Beharbada zerikusia izango du beste garai batean emandako bizikuntza delako eta segur aski jendeak ezingo zuelako ulertu nola ume bat baso batean bizi zitekeen inolako sozializaziorik gabe. Baina kontua da, denok animaliak garela, garatutako animaliak baina azken animaliak azken finean. Eta beharbada, edozeinek ezin izango zuen baldintza haietan biziraun baina badago hori gertatzeko aukera eta ikusi den lez biziraun dezakeen jendea ere.

         Horregatik, guretzako garrantzitsua izango litzateke ume hori beste ume guztiak lez tratatua izatea, zeren azken finean ez du berak erabaki bizimodu hori, ezta aurkitua izatea eta horren ondorioz aztertua ere. Beharrezkoa izango litzateke, ume horri froga zehatz batzuk egitea, bere  Osasuna ondo dagoen ala ez jakiteko baina hortik aurrera ezer. Zeren, ume horrek behar duen gauza bakarra, norbaitek laguntza eskaintzea da, azken finean duen arazo bakarra garapen maila oso baxu bat duela da eta hori ariketa ezberdinen bitartez garatu daiteke pertsona guztiz garatu bat bihurtuz.

Beraz honetatik ondorioztatu dezakegu, nola gizarteak ezberdina den norbait alde batera uzbeko joera duen, inolako laguntzarik eskaini gabe eta inporta zaion gauza bakarra, horretaz dirua ateratzea dela. Baina ahala ere gizarte horretan jende ona ikusi daiteke non beren ardura bakarra ume gizajoa laguntzea den.

 Baina galdera bat: zer gertatuko litzateke gaur egun honelako kasu bat emanez gero?

Batek daki. Beharbada pelikula hau ikusi ondoren denok esango genuke umea laguntzeko prest egongo ginatekeela eta ez genukeela alde batera utziko ezta beratza txarto hitz egingo, baina guk ez dugu hau sinesten eta nahiz eta gaur egungo gizartea lehengoa baino askoz garatuagoa den, gizarteak berdin jokatuko lukeela uste dugu.

 Eskerrik asko denoi!!!!

Agur bero bat!!!

"El pequeño salvaje"

Gaurkoan oso interesgarria iruditzen zaidan pelikula bat jarriko dizuet blog.ean; "El pequeño salvaje".

Laburpena:

Pelikula honetan, basoan bizi den ume bat aurkitzen dute. Ume honek, animalien portaera berdinak ditu eta haiek lez portatzen da, inoiz ez baitu izan beste gizakirik bere inguruan, bere portaerak imitatzeko edota beraiek gizakien portaerak erakutsi ahal izateko, zeren ez daki ez hitzik egiten ezta bi oinen gainean ibiltzen.

Basoan, betan dauden ereduak imitatzen ditu, hau da animaliak imitatzen ditu, eta gizakien aurrean beldurtu egiten da. Bestalde, gizakienganako harremana baikorra denean beraiek hartzen ditu eredu lez. Baina hau gertatu aurretik, umea aurkitzen dutenean, “zibilizatuak” diren pertsonak, oso egoera txarretan mantentzen dute, espetxe batean sartuta eta ondoren mutu-gorren eskola batetara daramate non betan beste umeek jo egiten dute eta ez dute pertsona lez tratatzen. Baita bertako zaintzaileek dirua kobratzen dute jendeak “salvajea” ikusi ahal izateko. Ez dute pentsatzen gizaki bat denik, baizik eta gizaki forma duen animali bat lez ikusten dute, inolako sentimendurik gabekoa eta berau txarto tratatzeko eskubidearekin ikusten dute beraien burua. Baina badago mediku bat, bere etxera eramaten duena eta gutxika-gutxika gizakion ohiturak eta jokabideak erakusten dizkiona.

Soinuenganako interes handia erakusten du zeren bere komunikatzeko era izan baita betidanik  baina ez daki hitzik egiten, soinu batzuk egiteko gai bakarrik da.

Medikuak, ariketa ezberdinen bitartez bere gaitasun kognitiboa probatzen du eta ariketa hauen bitartez, ume normal batek bezalako gaitasunak dituela deskubritzen du eta proba ezberdinak jartzen dizkio nahi duena lortzeko.

Pelikularen amaieran bere garapena hain altua izan da non medikuak hau esaten dio: “La palabra es una música que quizás llegaras a conocer”. Denbora aurrera joan ahala, umeak ez du gizakienganako beldar gutxiago erakusten  du eta haiek lez portatzen hasten da: arropak janzten ditu, baita oinetakoak ere, mahaien eserita jaten du eta ez ditu eskuak erabiltzen mahai-tresnak baizik, paseoan joaten da, eta medikuaren lagunen etxera bisitan doanean, esnea eskatzerako orduan gero eta era lasaiago baten itxaroten du. 

Hona hemen pelikularen lehenengo zatia...

Pelikula zuen gustokoa izatea espero dut. Eta zuek, hau ikusi ondoren erreflexio bat egitea gustatuko litzaidake.

Eskerrik asko, Ainhoa.